کد خبر: ۷۹۸۰۲
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۶ - ۱۵:۳۹
حجت الاسلام منتجب نیا قائم مقام حزب اعتماد ملی در هیات جوانان اعتماد ملی: ملتی که سکوت را بخاطر منافع مادی بر قیام برگزیند، شریک ظلم است و حقش این است که حقوق اجتماعی اش را سلب کنند
اصلاحات زندان دارد، ستاره دار شدن دارد، حصر دارد، ممنوع التصویری دارد. این راه حسین است، هرکس می‌خواهد اصلاح کند باید هزینه آن را بپردازد. قیام سیدالشهدا(ع) جنبشی اصلاح طلبانه بود.
بدون شک امربه معروف و نهی از منکر جزو مظلوم ترین واژه هایی است که در دین اسلام وجود دارد زیرا بسیار اندک به آن توجه شده است. به طوری که به واژه آن بسیار توجه اما به مفهوم آن بسیار کم توجهی می‌شود.
متاسفانه بسیاری از کسانی که امروزه امربه معروف و نهی از منکر می کنند خود باید به کلاسی فرستاده شوند که در آنجا این مساله را آموزش می دهند یا خود باید مورد عتاب و خطاب در این مقوله قرار گیرند.
اگر اصلاح برقرار شود آنگاه است که مظلومان در امان خواهند بود.»«تا اصلاحات نباشد ظالمان در امانند اما مظلومان هیچ احساس امنیتی ندارند.» این موضوع هم در کلام علی(ع) و هم در سخنان حسین(ع) دیده می شود.  کلام سیدالشهدا(ع) ما را به جایی می کشاند که وقتی از نهضت ایشان صحبت می کنیم مجبوریم به سراغ اصلاحات رویم.
در جهان‌بینی به تعبیر دکتر شریعتی، انسان باید هرسه عنصر خدا، انسان و طبیعت را در جایگاه مناسب خود قرار دهد و نفی هرکدام از آنها مایه فساد و ضد اسلام است. اما اصلاح در زمینه حیات، زندگی و مرگ نیز مورد تاکید سیدالشهدا بوده است.
حسین(ع) می فرماید: «من می خواهم حیات و ممات و زندگی و مرگ را به شما نشان دهم و دید شما را در این زمینه اصلاح کنم.» ایشان می فرماید: «حیات و زندگی به این معناست که انسان آزادانه و با سربلندی و عزت بمیرد و زندگی در کنار ظالمان، بصورت مسالمت آمیز و  ذلت بار چیزی جز خسارت، سرافندگی و مرگ واقعی نیست.» این کلام بر زبان علی(ع) نیز جاری شده زیرا ایشان نیز می فرماید: «زندگی آن است که شما پای هدف و فکرتان بایستید و همه هزینه ها را بپردازید هرچند که بمیرید اما مرگ آن است که شما زنده اما توسری خور، ذلیل و خوار باشید.»
علی(ع) می فرماید: «اگر می خواهیم جامعه ای سالم داشته باشیم باید مسوولان سالم باشند» معنا ندارد رئیس جامعه ای فاسد باشد و ما از جوانان انتظار داشته باشیم که سالم باشند یا از زنان انتظار سالم بودن داشته باشیم.
علی(ع) می فرماید: «مردم زمانی صالح می شوند که والیان و پیشواهایشان دزد نباشند، خائن و قدرت پرست نباشند. کینه توزی نکنند. بزرگ و کریم باشند لئیم و پست و فرومایه نباشند.»
ملتی که سکوت را بخاطر منافع مادی بر قیام برگزیند، شریک ظلم است و حقش این است که حقوق اجتماعی اش را سلب کنند. این را امام حسین(ع) می فرماید: «علیه کسانی که اطاعت خدا را در جامعه ترک کردند و فساد می کنند و اموال عمومی را غارت می کنند من سزاوار ترین فردی هستم که علیه آنها قیام کنم زیرا اگر من که فرزند رسول خدا هستم بنشینم دیگران نیز خواهند نشست. امام می فرماید: «پس می خواهم در هر کجای تاریخ که قرار دارید  برای شما اسوه و الگو قرار گیرم»
انقلاب ساختار کاملا پوسیده و فاسد را از بین می برد. وقتی جامعه ای آنقدر فاسد شود که امیدی به اصلاح در آن نرود چاره ای جز انقلاب نیست. امام خمینی(س) نیز سالها نصیحت نمود و تلاش کرد که نظام سابق را اصلاح کند. اما ظلم 2500 ساله قابل اصلاح نمودن نبود. لذا امام به مردم می گویند که حالا دیگر بروید و تیشه به ریشه این نظام فاسد ستمشاهی بزنید. تفاوت فاحش اصلاحات با انقلاب در این است که در اصلاحات، نظامی برپا شده که ساختارش صحیح و قانونی است ولی عده ای فاسد وارد شدند و دست به سوءاستفاده زدند یا عده ای آمدند و باعث انحرافش شدند. در اینگونه نظام ها اصلاحات سازنده و موثر است. 
وقتی دولتی بعد از 8 سال روی کار می آید که عقل را حاکم می کند چرا باید برخی با آن مخالفت کنند و با صهیونیست ها و آمریکایی ها هم صدا شوند و دربرابر عقلانیت بایستند و در عین حال، دم از انقلاب و انقلابی گری زنند. آنها باید بپذیرند که دچار انحراف شده و بر سفره امام نشسته و نمکدان شکسته اند. همه باید به راه امام(س) بازگردند و  شعارشان شعار حسین(ع) و امام خمینی(س) باشد که در برابر ظلم ایستادگی کردند.

آخرین اخبار