کد خبر: ۷۹۶۳۴
تاریخ انتشار: ۰۳ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۲:۳۵
عليرضا زارع- كارشناسي ارشد علوم سياسي فعال سياسي دانشجويي

 اردیبهشت جایگزین خرداد پر از بیم و امید شد تا امسال رئيس دولت دوازدهم در ۲۹ امین روز از دومين ماه سال ۹۶ با اکثریت آراء توسط ملت انتخاب شود و باری دیگر به واژه جمهوریت در نظام اسلامی جامه عمل بپوشانند. هرچند امروز رواج اصطلاحاتی از جمله «شرایط حاد کنونی» باعث کاهش عمق معنایی واقعی آنها گردیده اما به واقع به نظر می آید فضای کشور در آستانه انتخابات آتی را با هیچ واژه دیگری نتوان به این بلاغت و صراحت توصیف نمود.
حضور در شرایط پسابرجام، ماندگاری تهدیدها و تحدیدها، معضلات اقتصادی با ذکر این نکته که اقتصاد جزء لاینفک از رفتارهای انتخاباتی است مخصوصا اگر قرار بر تلاش رئيس جمهور مستقر برای تمدید دوره اش باشد، کاخ نشینی ترامپی که رادیکال وار کشور مهمی چون امریکا را اداره میکند، بحران های ریز و درشت منطقه که تاثیرگزاری مستقیم بر کشورهای خاورمیانه و از جمله ایران دارد و مسایل این چنینی باعث شده تا دولت دوازدهم با هر نگاه و سلیقه ای که تشکیل شود، مسئولیتی خطیر را به عهده بگیرد و به همین جهت یکی از ملزومات فاصله گرفتن از بحران این است که پاستور توسط شخصی مدیریت شود که علاوه بر نگاهی واقع بینانه به مسائل و امورات بین المللی، تحت هیچ شرایطی به افراط و تفریط روی خوش نشان ندهد.
اما شرایط داخلی در اردوگاه طیف یا بهتر است بگوییم طیف های مقابل رئيس جمهور بسیار آشفته است. سربازانی که علیرغم اتفاق نظر در تخریب رئیس جمهور روحانی، تقریبا در هیچ مورد دیگری قرابت فکری ندارند و همین امر با چاشنی شور سودای پاستور نشینی این جماعت باعث شده که بازندگان دو انتخابات اخیر این روزها پرتلاطم ترین روزهای خود را در اوج از هم گسستگی بگذرانند و هر روز شاهد هرچه بیشتر شرحه شرحه شدن پيكر نیمه جان گفتمان از تب و تاب افتاده و رو به افول خود باشند.
«شما را به جان امام قسم می دهم اتحاد کنید» این قسم مرحوم مهدوی کنی هم باعث نشد تا اصولگرایان که از مرداد ۹۰ با پدیده ای به نام پایداری مواجه بودند بتوانند با لیستی واحد به انتخابات مجلس نهم ورود کنند.جبهه اصولگرایی از آن روز در دو انتخابات مجلس دهم و همچنین انتخابات ریاست جمهوری یازدهم انشقاق را به طور پررنگی به عنوان مانعی جدی برای توفیق خود متحمل شده و جالب این است که در حالی روز برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم از راه می رسد که جناح راست همچنان اتحاد را به مثابه رویایی محال می پندارد.

تشکیل «جمنا» اولین جنین مرده زاده این اختلافات درونی بود که سعی داشت در لیست اولیه خود از هر طیف نماینده ای را بگنجاند اما در همان روزهای اول جبهه موسوم به پایداری رسما اعلام کرد که دلیلی ندارد تا به کاندیدایی غیر از سعید جلیلی فکر کنند و از ائتلاف تازه تاسیس جدا شدند.سعید جلیلی در وزن کشی های انتخابات ۹۲ نشان داده بود که سبد رایی بیشتر از ۴ میلیون ندارد.چهره های شاخص موتلفه هم با وجود حمایت از جمنا به طور قاطع اعلام کردند مصطفی میرسلیم را گزینه شایسته در میان سایر گزینه های این روزهای اصولگرایان میدانند و با زبان بی زبانی اصرار دارند این نظر را القا کنند که به حضور کاندیدایی به جز میرسلیم رای نخواهند داد.
اینها را در کنار اعلام کاندیداتوری حمید بقایی تصور کنید که به نظر میرسد با علم به رد صلاحیت توسط شورای نگهبان، صرفا برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره و شعارهای نجومی دکتر احمدی نژاد پا به عرصه انتخابات گذاشته و در صورت تایید صلاحیت بخش دیگری از سبد رای اصولگرایان را به خود اختصاص خواهد داد.
برآورد این شرایط نشان میدهد جبهه اصولگرایی که هنوز از تلخ کامی شکست های ۲۴ خرداد ۹۲ و ۷ اسفند ۹۴ رها نشده در آستانه پذیرش شکستی دیگر است مگر اینکه ۲۹ اردیبهشت ماه ۹۶ به یکی از روزهای غیر منتظره تاریخ انتخابات جمهوری اسلامی تبدیل شود.




پربازدید ها
آخرین اخبار